دوره 22، شماره 3 - ( 1397 )                   جلد 22 شماره 3 صفحات 1-26 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

ahmadi K. Contemplation to Impleader action in Iran’s law and American’s Federal Rules of Civil Procedure. IQBQ. 2018; 22 (3) :1-26
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-20-16884-fa.html
احمدی خلیل. تأملی در دعوای‌جلب شخص ثالث در حقوق ایران و قواعد آیین دادرسی مدنی فدرال آمریکا. پژوهش‌های حقوق تطبیقی. 1397; 22 (3) :1-26

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-20-16884-fa.html


استادیارحقوق خصوصی، گروه حقوق، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران ، khalilahmadi65@gmail.com
چکیده:   (255 مشاهده)
 دعوای‌جلب شخص ثالث یکی از مصادیق دعاوی طاری است که طرفین دعوا به موجب آن می‌توانند، علیه شخص ثالث اقامه دعوا کنند. هر چند قانون­گذار ایران در مواد قانونی مربوط به این دعوا، شرایط اقامه دعوای مذکور را ذکر نکرده، ولی با توجه به ماده 17 قانون آیین‌دادرسی‌مدنی، باید دعوای‌جلب با دعوای اصلی «مرتبط» یا «هممنشا» باشد تا دادگاه بتواند به آن‌ها یکجا رسیدگی نماید. نتیجه «مرتبط یا هممنشا بودن» دعوای‌جلب با دعوای اصلی این است که خواسته دعوای‌جلب میتواند متفاوت از خواسته دعوای اصلی باشد. در قواعد آیین‌دادرسی‌مدنی فدرال آمریکا سازوکارهای قانونی متفاوتی برای توام نمودن دعاوی پیش­بینی نموده که سه مورد آن‌ها به نحوی شبیه مقررات جلب ثالث در حقوق ایران است که عبارتند از: الحاق (قواعد 19 و 20)، جلب ثالث (قاعده 14)، دعوای موازی (قاعده 13). مبنای مطالعه حقوق ایران است، هرچند که بررسی تطبیقی با قواعد آیین‌دادرسی فدرال آمریکا نیز انجام خواهد شد.
 
متن کامل [PDF 663 kb]   (115 دریافت)    

دریافت: ۱۳۹۶/۱۰/۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول