دوره 19، شماره 2 - ( 1394 )                   جلد 19 شماره 2 صفحات 75-96 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shobeiri Zanjani1 S H, Dehghani2 S A. Comparative Study of Individual Character Condition in Industrial Designs Law and Its Comparison with the Condition of Originality. IQBQ. 2015; 19 (2) :75-96
URL: http://clr.modares.ac.ir/article-20-3298-fa.html
شبیری زنجانی* سید حسن، دهقانی سید احمد. مطالعه تطبیقی شرط منحصر به فرد بودن در طرح‌های صنعتی و مقایسه آن با شرط اصالت. پژوهش‌های حقوق تطبیقی. 1394; 19 (2) :75-96

URL: http://clr.modares.ac.ir/article-20-3298-fa.html


1- 1. استادیار دانشکده حقوق دانشگاه قم، قم، ایران
2- 2. دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق مالکیت فکری دانشگاه قم، قم، ایران
چکیده:   (7406 مشاهده)
  چکیده شرط ماهوی «منحصر به فرد بودن» یا «متمایز بودن» که در دو نظام حقوقی اتحادیه اروپا و استرالیا به‌عنوان معیاری برای ارزیابی طرح‌های صنعتی مورد تقاضای ثبت به کار می‌رود، با هدف افزایش انگیزه‌های طراحان و همچنین ارتقای کیفیت طرح‌های صنعتی، در کنار شرط نو بودن، به حوزه شروط ماهوی حمایت از طرح‌های صنعتی وارد شده است. در معیار یاد شده با کنار گذاشتن دقت موشکافانه کارشناس در ارزیابی طرح صنعتی و جایگزین کردن آن با دیدگاه «استفاده‌کننده آگاه» درارزیابی «صورت کلی طرح صنعتی»، تغییری در فرایند پذیرش طرح‌های صنعتی ایجاد شده است. البته این دیدگاه نوپا در حقوق طرح‌های صنعتی از ایرادات و ابهامات نیز مصون نمانده است. دیدگاه اصالت طرح‌های صنعتی در نظام حقوقی ایران در قانون جدید ثبت اختراعات، طرح‌های صنعتی و علائم تجاری (مصوب 1386) با رویکردی جدید نسبت به تعریف مصطلح اصالت، به شرط ماهوی «منحصر به فرد بودن» یا «متمایز بودن» نزدیک گردیده که در این نوشتار بر آنیم تا نقاط قوت و ضعف آن را بیان کنیم.
متن کامل [PDF 274 kb]   (1602 دریافت)    

دریافت: 1393/4/13 | پذیرش: 1394/4/20 | انتشار: 1394/6/31

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA