دوره 17، شماره 4 - ( 1392 )                   جلد 17 شماره 4 صفحات 62-43 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Parsapour *, M B, Rajabi2 E, Sharifi3 F. Battle of the Forms; (Comparative Study on Some of National Legal Systems and International Instruments). CLR. 2014; 17 (4) :43-62
URL: http://clr.modares.ac.ir/article-20-5540-fa.html
پارساپور * محمدباقر، رجبی2 عیسی ،، شریفی3 فخرالدین. نبرد فرم‌ها (مطالعه تطبیقی دربرخی از نظام‌های حقوقی ملی و اسناد بین‌المللی). پژوهش‌های حقوق تطبیقی. 1392; 17 (4) :62-43

URL: http://clr.modares.ac.ir/article-20-5540-fa.html


1- 1. استادیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- 2. دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق تجارت بین‌الملل، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3- 3. دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق تجارت بین‌الملل، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده:   (8590 مشاهده)
         چکیده نبرد فرم‌ها به وضعیتی اطلاق می‌‌شود که در آن، یک طرف ایجابی را بر مبنای شرایط استاندارد تجاری خود برای دیگری می‌فرستد ویا در اثنای مذاکرات به فرمی که حاوی شرایط عمومی وی  است ارجاع می‌دهد و طرف دیگر، به جای این‌که به طور صریح شرایط مندرج در فرم فرستاده شده را بپذیرد، ترجیح می‌دهد فرمی را که حاوی شرایط عمومی‌ خودش روی آن نوشته شده است برای ایجاب‌‌کننده اول بفرستد یا در اثنای مذاکرات به فرم حاوی شرایط عمومی خود ارجاع دهد. بعد از این، طرفین بدون روشن کردن این مسأله که شرایط کدام فرم بر قرارداد حاکم است، به اجرای قرارداد می‌پردازند. در نظام‌های حقوقی ملی و فراملی در مورد این‌که آیا اساساً در چنین فرضی با توجه به عدم مطابقت کامل ایجاب وقبول، سخن گفتن از انعقاد قرارداد امکانپذیر است یا خیر و در صورت انعقاد چه شرایطی بر آن حاکم است، دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد. در این مقاله رویکرد برخی از نظام‌های حقوقی ملی (انگلیس، فرانسه، چین، آمریکا و هلند) و نیز اسناد بین‌المللی و به طور مشخص، اصول حقوق قراردادهای اروپا و اصول قراردادهای تجاری بین‌المللی در باره پدیده نبرد فرم‌ها مورد بررسی قرار گرفته است. در یک جمع‌بندی از مطالب ارائه شده در این مقاله نویسندگان به این نتیجه رسیده‌اند که درخصوص سرنوشت قرارداد در نبرد فرم‌ها، نظام‌های حقوقی انگلیس، فرانسه و چین از قاعده سنتی « آخرین گلوله»، نظام‌های حقوقی آمریکا و هلند از قاعده «اولین گلوله» و اصول حقوق قراردادهای اروپا و اصول قراردادهای تجاری بین‌المللی از قاعده «دور انداختن یا ناک اوت» پیروی کرده‌اند.  
                                                                  
متن کامل [PDF 278 kb]   (2027 دریافت)    

دریافت: 1392/9/25 | پذیرش: 1392/12/1 | انتشار: 1392/12/28

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.