Comparative Law Researches

Comparative Law Researches

Procedural good faith of arbitration parties in England and Iranian Law

Document Type : Original Research

Authors
Bebe fatemeh Borumand 1
Morteza Shahbazinia 2
Asghar Arabian 3
1 Phd student,Private law , Faculty of Law ,Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Associate Professor of private law, faculty of law, University of Tarbiat Modares, Tehran, Iran
3 assistant professor of private law, Department of Private Law, Faculty of Law, Theology and Political Science, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
Abstract
In current world, cases referring to arbitration as means of resolving dispute is an undeniable necessity. Due to some deficiencies in Iranian legal system, strengthening this institution seems to require protective of other legal instruments; one of the most important of which is the principle of good faith. Since currently there is no specific criterion for behaviors with good faith in Iranian arbitration laws of our country. This article by examining the principle of fair trial, introduces criteria and factors such as "Clear Hand, Prohibition of inconsistent behavior, Timely production of documents, Prohibition of Evidence hiding" as standards for measuring the parties behavior in obligation to good faith and continuity during the arbitration proceeding. Procedural of good faith concerns proper enforcement of principles of arbitration. Therefor it leads the arbitrators and the parties to the effectiveness of arbitration. In this article by investigating the laws related to arbitration in English and Iranian law and judicial proceeding, analyzes these standards using descriptive-analytic method and the obligation of arbitration parties in this regard and English and Iranian legal system approaches has been examined.

Subjects

1. آدابی، حمیدرضا، مشایخی، ستار،«گستره و ویژگی های قاعده استاپل در حقوق عمومی داخلی»، مجله بین‌المللی پژوهش ملل، دوره 4، 1398.
2. انصاری معین، پرویز، قواعد بازنگری شده داوری آنسیترال (25 ژوئن 2010) و رسیدگی های موازی در داوری، (چ 1)، تهران، نشر میزان، 1389.
3. خدابخشی، عبدالله، حقوق داوری و دعاوی مربوط به آن در رویه قضایی، (چ 4)، تهران، شرکت سهامی انتشار، 1395.
4. دی ام لیو، جولیان، میستلیس، لوکاس ای و کرول استفان ام، داوری تجاری بین‌المللی تطبیقی، حبیبی مجنده، محمد، چ 1، قم، انتشارات دانشگاه مفید، 1391.
5. رستمی چلکاسری، عبادالله، «نظریه همکاری طرفین دعوا و دادرس در حل وفصل اختلاف»، مطالعات حقوق تطبیقی، دوره 7، 1395.
6. سیفی، سیدجمال، جوادی، کمال، «پاکدستی خواهان در داوری‌های سرمایه گذاری» در سالنامه ایرانی داوری، (چ1)، محبی، محسن، تهران، مؤسسه مطالعات و پژوهشهای حقوقی شهر دانش، صص87-116.
7. سیفی، سیدجمال، «رأی دیوان دادگستری بین‌المللی در قضیه سکوهای نفتی: دیپلماسی قضایی در دادرسی بین‌المللی، مجله پژوهش های حقوقی، دوره 4، 1383.
8. شهبازی نیا، مرتضی، افتخار جهرمی، گودرز، «بررسی قاعده استاپل در حقوق انگلیس و آمریکا»، مجله حقوقی بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران، دوره 30، 1383.
9. غمامی، مجید، محسنی، حسن، آیین دادرسی مدنی فراملی، (چ 1)، تهران، شرکت سهامی انتشار، 1390.
10. گایار، امانوئل، «استاپل یا منع تناقض گویی به زیان دیگری»، صبح خیز، ناصر، مجله حقوقی دفتر خدمات حقوق بین‌الملل، شماره 6، 1365.
11. مافی، همایون، شرحی بر قانون داوری تجاری بین‌المللی ایران، (چ 2)، تهران، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، 1397.
12. متین دفتری، احمد، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، (چ 4)، تهران، انتشارات مجد، 1391.
13. منصوریان، ناصر علی، «آیین کشف دلیل در عملکرد دیوان داوری دعاوی ایران- ایالات متحده»، مجموعه مقالات جشن نامه دهمین سالگرد تأسیس مرکز داوری اتاق ایران، (چ 1)، 1393،
14. Arbitration Act, 1996, www.Legislation.gov.uk.
15. Ambrose, Clare, Karen, Maxwell and Michael, Collett, London Maritime Arbitration, (Fourth edition), London, Informa Law from Routledge, 2018.
16. Bing, Cheng, "General principles of law as applied by international court and tribunals, 1987, www.trans-Lex.org.
17. Black Law Dictionary, Dictionary.The Law.com.1988.
18. Brandan, Reilly, "Procedural Good Faith in international Arbitration", 2018, www.Squirepattonboggs.com.
19. Born, Gary b, International Arbitration Law and Practice, Kluwer law international, 2012.
20. Civil Procedure Rules, 1998, www.justice.gov.uk.
21. Duarte G. Henriques," The role of good faith in arbitration: are arbitrator and arbitral institutions bound to act in good faith?" ASA Bulletin, Volume 33, No 3, 2015.
22. Fagbemi, Sunday A, The doctrine of party autonomy in international commercial arbitration: Myth or Realty? AFE Bablola University. Of sust. DEV. Law & Policy, 2015.
23. Kazutake, Okuma, "Arbitration and party autonomy" The seinan law review, 2005.
24. LCIA Arbitration Rules, 2014, www.lcia.org.
25. Leigh, Ellis," Principles of clean hands in UK Law (with examples)", 12 July 2018, http://blogHallellis.
26. Malacka, Michal, Party autonomy in the procedure of appointing arbitration, Palacky University Olomouc, Czech Republic, 2017.
27. Menalco, Solis, (2018, April 23), Adverse Inferences in Defense of Good Faith, from http://arbitrationblog.Kluwerarbitration.com.
28. Miraco, Noslacan, "The Good faith in the public international Law and the Community Law", :union: of Scientist_ Stare Zagora, international Scientific Conference, 2008.
29. Moses, Margaret L, The principle and practice of international commercial arbitration, Cambridge University Press, First published in 2008, www.combridge.org.
30. Rampall, Yeshnah D and Eeehily, Ronan, The sanctity of party autonomy and the powers of arbitrators to determine the applicable law: The quest for an arbital equilibrium, 2018.
31. Ramzy Salama, Nadia, "Nature, Extent and Role of Parties autonomy in making of international commercial arbitration agreements", A thesis University of Manchester, 2015.
32. Tetley, William, "Good faith in contract particularly in the contracts of arbitration and chartering", Journal of maritime Law and commerce, Vol 35, No 4, 2004.